THUIS & ONDERWEG IN GOED GEZELSCHAP

MET DE VRIJWILLIGERS VAN OZ


Een artikel over vrijwilligerswerk. Ik ben meteen vrijwilliger om dat te schrijven. Want hé, doet OZ ook aan vrijwilligerswerk? En wat doen ze dan precies? Ik kom in contact met Sylvia (63) en Frank (61). Ze vertellen over hoe vrijwilligerswerk een zekere leegte opvult bij hen én bij anderen. Over afscheid nemen ook. En over het plezier dat ze aan hun vrijwilligerswerk beleven.

Sylvia en Frank zijn er twee uit de duizend. Ze zijn al verschillende jaren actief als vrijwilliger bij Via OZ Care en Via OZ Drive. Ik nodigde hen uit voor een kopje koffie en een goed gesprek. Want al snel is duidelijk: naast luisteren is ook babbelen hun tweede natuur.

Vertel eens: wat doen jullie precies? Frank: “Ik breng patiënten naar het ziekenhuis, of naar een afspraak bij de dokter of de tandarts. Soms ook naar een specialist. Daarvoor rijd ik zelfs vanuit Antwerpen naar de zee, of heel uitzonderlijk naar Duitsland binnenkort. Je brengt heel wat tijd door met de mensen die je vervoert. Iemand die driemaal per week naar de nierdialyse moet, doet dat voor het leven. Of tot aan de transplantatie. En zolang ze op mij beroep doen, sta ik dus driemaal per week aan hun deur.”

“Het is een uit de hand gelopen hobby, zullen we maar zeggen. Eerst combineerde ik het enkele uren per week met mijn job. Nu ik niet langer werk en dus toch maar alleen thuis zit, doe ik meerdere ritten per dag. Er staan intussen al heel wat kilometers op mijn teller.”

Sylvia: “Ik ga op bezoek bij mensen thuis of in het woonzorgcentrum, of ik doe samen met hen boodschappen. Mijn allereerste keer als vrijwilliger ging ik op bezoek bij een 98-jarige dame. Toen ze 100 werd, beslisten we dat ik haar UNO zou leren spelen. Elke donderdag, tot ze 103 was, hebben we samen gespeeld. Zo content dat ze was. En ik maar verbergen dat ik haar liet winnen.”

Jullie komen in nauw contact met mensen die minder mobiel, erg ziek of eenzaam zijn. Hoe ga je daarmee om? Sylvia: “Het hoeft echt geen zware bedoening te zijn. Mensen zijn vooral op zoek naar gezelschap. Hun wereld is vaak heel klein. Ik probeer die wat te verruimen. Ik vertel hoe mijn week is geweest, of ik laat foto’s zien van mijn katten. Het zijn kleine dingen, maar voor hen betekent het zoveel.”

“Ik hoop dat mijn agenda wat meer gevuld geraakt. Er zijn nog zoveel eenzame mensen die niet weten dat deze service bestaat.”

Sylvia, vrijwilliger bij Via OZ Care

“Uiteindelijk leven vrijwilligers van sociaal contact, en daar kan je nooit genoeg van hebben.”

Frank, vrijwilliger bij Via OZ Drive

“Wanneer ik iemand lange tijd bezoek en dan plots te horen krijg dat ik door omstandigheden niet meer hoef te komen, komt dat hard aan. Ik blijf in vele gevallen bij iemand op bezoek gaan tot die persoon overlijdt. Afscheid nemen is voor iedereen moeilijk, en dus ook voor ons als vrijwilliger. Maar toch ben ik vooral blij dat ik zo dicht bij die persoon mocht staan.

Waarom werden jullie eigenlijk vrijwilliger? Het lijkt me niet evident omdat je toch ook in aanraking komt met het leed van anderen. Sylvia: “Ik werd vrijwilliger om de leegte op te vullen na het overlijden van mijn man. Door anderen gezelschap te houden, wist ik mijn eigen eenzaamheid te doorbreken. Uiteindelijk wordt iedereen daar beter van.”

“Zonder het overlijden van mijn man was ik er misschien nooit aan begonnen. Nu hoop ik stiekem dat mijn agenda wat meer gevuld raakt. Want er zijn nog zoveel eenzame mensen die niet weten dat deze service bestaat.”

Frank: “Ik zou niet kunnen wat jij doet. Ik kan goed babbelen, maar van zodra ik mensen heel goed begin te kennen, dan krijg ik het moeilijk. Hoe dichter je bij hen staat, des te moeilijker het afscheid wordt. Elke keer wanneer ik iemand thuis afzet, denk ik: ik zou liever ‘salut en tot nooit meer’ zeggen in plaats van ‘tot de volgende keer’. Want als ik iemand niet meer terugzie, betekent dat bij mijn passagiers in de meeste gevallen dat die persoon genezen is.”

Krijgen jullie opleidingen, om jullie als vrijwilliger klaar te stomen voor dit soort situaties? Frank: “Een drietal keer per jaar volgen alle vrijwilligers van Via OZ Care en Drive een opleiding. Dat gaat van een opfrissingscursus van de wegcode tot een EHBO-cursus of vorming rond dementie. Sylvia en ik kwamen elkaar daar al vaker tegen. Ook de jaarlijkse uitstap met alle vrijwilligers is een leuke manier om elkaar te leren kennen. Uiteindelijk leven vrijwilligers van sociaal contact, en daar kan je nooit teveel van hebben.”

VRIJWILLIGER WORDEN? GEWOON DOEN!

Meer dan 200 vrijwilligers van OZ zijn actief over heel Vlaanderen. Toch kunnen we niet overal tegelijk zijn. Jouw helpende handen zijn meer dan welkom.

> Contacteer via-oz@oz.be > Of bel 03 201 86 78 voor meer info of een vrijblijvend gesprek.